چقدر چشم تو ، قلب مرا نشانه گرفتچقدر بی تو دلم روز و شب بهانه گرفتچه روزها که به یادت ، پُرآب شد چشمَمچقدر ، آتش غم در دلم زبانه گرفتچه رنج ها که کشیدم ، که یار من باشیچقدر بی تو نفس در دلم ، شبانه ،

نپـرس حالِ دلم را ، ... که زیر بارِ غمی ستکه پُشتِ خنده ی من ، داغِ هجرتِ صنمی ستمـن از درازیِ عُمــرِ عَبـث ، نمـی نالمکه دَرد ، بی تو زیاد است و عُمر ، بی تو ، کَمی ستبیا که کوچه ی ما را غُبار ، ...

دلم به مویِ تو ، مانند جان که با نَفَسشبه جز تو خسته شد از هر هَوا و هر هَوسَش!مرا اسیرِ خودت کرده ای و بی خبری ...کُجا کنار می آید ، پرنده با قفسش؟به باغبانِ خودت ، ای گُل! ... اعتماد نکنکه سمتِ گل ن

احساس عجیبی ست ، ... گرفتار تو باشمدر طالع من نیست ، ... سزاوار تو باشمبا دیده ی شَک می نگرم باز به تقویم ،شاید که مقدّر نشود ... یارِ تو باشمای دوست! که بر شانه ی من تکیه نکردی ،قسمت نشد اندازه ی دیو

شَک میکنی به خویش و به باوَر نمیرسی!ای زندگی! ... چرا تو به آخَر نمیرسی؟این روزهایِ بد ، ... دو برابر که میدَوی ،می بینی آخرش ، دو بَرابر ، نمیرسی!هر قَدر بال و پر بزنی ، سَمتِ اوج هاگُنجشکِ من! به پا

تو از سفر که می آیی ، بهار می آیددوباره خنده به این روزگار می آید تو میرسی و من از دل ، دوباره می پرسمچگونه با غم دوری ، کنار می آید ؟ هنوز عکس تو را توی دفترم دارمهنوز روی نگاهت ... غبار می آید ببین

دنیا برای عـاشـقـان ، کــاری نخواهد کــردغیر از تـو ، من را هیچکس یاری نخواهد کرد از من نخواه از روی مـاهت ، چشم بردارم!چشمان عاشق ، خویشتـنداری نخـواهد کرد مُـرداب اگــر در فکـر اقـیـانـوس هـم بـاشـ

من ، پُر از شوقِ نابِ بررسی از مرجع پرواز طبق کپی رایت مدل به این سرزمین نخواهم دادمی پَرَم! ، ... گرچه در قفس باشمتن به دیوارِ چین نخواهم داد در سرم آرزوی دیدار استبر لبم داغِ سرخِ لبهایت ،من رضایت به بوسه ای غیر از ،آن لبِ نا

ای دلیلِ بررسی از مرجع عاشقی طبق کپی رایت ! چندی ست ، اینجا نیستیدر نظر هستی ولی افسوس! ... پیدا نیستی ماهِ من ، برگرد! ... اینجا تا ابد مأوای توستتا مرا داری خیالت تخت ، ... تنها نیستی! قرصِ ماهِ کاملی ، ... یک شهر در تسخیر تو

نشسته ام ، ... به مُداوای زخم های تنم!چه کرده ای تو ... که خون می تراود از سخنم؟ خبر رسیده ، به این خانه باز خواهی گشت!بیا که لرزه بیاندازد عشق ، ... بر بدنم مرا به مرز جنون می کشد ، ... تماشایتسلام

دلنشین ! ... ای غم دلواپسی ات بر کمرممن از آنـی کــه تــو پنداشته ای خسته ترم عمر من کمـــتر از آنست کــــه باور بکنمکه تــو یــک روز بخـــواهـی بروی از نظرم راه برگشت کجا ؟ لمــس کن این فاجعه رابی

بوسه هایت خانمان سوز است ... جامِ باده نیست!شعله ور کن ، اعتیادی را که تَرکَش ساده نیست هر که نامَت را بگوید ، بر صلیبش می کِشند ...کشته ی چشمانِ تو ، هرگز به خاک افتاده نیست! عشق ، یک جنگ است ، جنگی

ماهِ من ، از گریه ی عاشق خبر دارد مگر؟اشک هایم در دل سنگش ، اثر دارد مگر؟ آه از آن شلّاق ابرویش که در هم می کِشَدرو به من ، یک بار خندیدن ضرر دارد مگر؟ هر کسی می بینَدَت از دور شاعر می شوددر غمِ چشمت

بگو چه درد عظیمی به جانم افتاده ست ؟چنین ، که طعم جهان از دهانم افتاده ستبه سیل و آتش و طوفان ، بگو که برگردند !که بی تو ، زلزله بر آشیانم افتاده ستمرا پس از تو هر آنکس که دید ، با خود گفت ،شهابِ بخت من ، از آسمانم افتاده ست !چه غم ، ملامت مردُم ؟ ... که شیشه ی عمرمبه دست دلبر نامهربانم افتاده ست .....

 کجاست آنکه لبم را ، به بوسه شاد کندکه سرسپرده ی خود را ، شبانه یاد کندتو رفته ای ، ... نگرانم برای این همه شعر !که روی دست دلم ، نانوشته باد کند !برای از تو نوشتن کم است ، اگر حتیدرختهای جهان را خدا ، مداد کند !من آن مسافر بیچاره ام که در صحراسراب دیده ، ولی باید اعتماد کند ... !هر آنکه تکیه کند بر...

 دنیای من بعد از تو اصلاً جای خوبی نیستاین گویِ چرخان ، مطلقاً دنیای خوبی نیست !اینجا به جز من ، هیچکس مجنون نخواهد شداینجا به جز تو ، هیچکس لیلای خوبی نیستتو نیستی ، اما برایت چای می ریزم ...تو نیستی ، این لعنتی هم چای خوبی نیست !شک کن به هر کس گفت (جز من) دوستت دارماصلاً بجز من ، هیچکس همپای خوبی ...

دُردانه ام ! چه می بَری از من ، قرار را ؟بنشین دمی ! ... که با تو ببینم بهار را آه ای طلوعِ معجزه ، ای عشقِ بت شکن !بشکن سکوت تلخ و بُتِ انتظار را ... سرخ است آنچنان لبِ نوشَت ، که میشودشیرین کنی به کامِ دلم ، زهر مار را ! برگرد ، روزگار من از مرگ بدتر استبرگرد ، تا به خون بکشم ... روزگار را ای عقل ...

یک لحظه از خیال تو ، آسوده نیستمترکم نکن ! ... که با تو بفهمم که کیستم با رفتنت ، دوباره مرا امتحان نکن ...مهلت بده ! ... که بر سر عهدم بایستم من ، آن مسافرم که به دنبال یک سرابیک عمر در امید وفای تو زیستم ! خاکت شدم ، که بلکه تو یک روز ، گُل شوی !اکنون به جز زمین لگد خورده ، چیستم ؟ بارانی است شهر ...

با خودم از شهر نگاه تو ... غم آورده امحرف جدایی نزن ای عشق ... کم آورده ام با من بیچاره ، چرا این همه بد میکنی ؟شکوه به درگاه خدا ، از ستم آورده ام خشت به خشت بدنم ، بی تو در این خانه ریختاز بغلت ، خاطره ی ارگ بم آورده ام تا همه ی شهر ... بداند تو خدای منی ،نام تو را ، جای گواه و قسم آورده ام جان به...

منم آن عاشق دلخسته ی وسواس زده ،تو عروسی ، که به سر شاخه ای از یاس زده نکنم پیش تو هرگز ، هوس باغ بهشت ...که لبت طعنه به شیرینی گیلاس زده ! تو خودت معجزه هستی و ... بجز خالق عشقچه کسی دست به این خلقت حساس زده ؟ به تو دلبسته ام آری ! ... چه سوالیست عزیز ؟که چرا دزد ، به یک معدن الماس زده ؟ تو خدا بود...